تاریخچه عکاسی
کلمه «فتوگرافی» که در فارسی آن را عکاسی میخوانیم، از ترکیب دو لغت یونانی (fotografia) پدید آمدهاست. فتو از کلمه "Phos" به معنای نور و گرافی از لغت "Graphi" به معنای نگارش؛ یعنی نوشتن با نور.
همه منابع معتبر گوناگونِمجازی و مکتوب، روایت مشابهی از تاریخچهٔ عکاسی ارائه میکنند. آنچه مشخص است این است که سالها قبل از اختراع عکاسی اساس کار دوربین عکاسی وجود داشتهاست. دانشمندی به نام ابن هیثم در قرن پنجم هجری (از وسیلهای به نام «جعبه تاریکـ» در مشاهدات خورشید گرفتگی خود استفاده کرده بود.
عکاسی به مفهومی که ما امروزه با آن آشناییم، توسط یک فرد کشف نشدهاست، بلکه نتیجه تلاش بسیاری از شیمیدانها است. آغاز آن به سال ۱۷۲۷ میلادی برمیگردد. در آن سال شولز مشاهده کرد که مخلوطی ازنیترات نقره وگچ در مقابل نور، تیره میشوند. در دهه ۱۸۳۰ یک فرانسوی به نام لویی تصادفا کشف کرد که برای ظهور یک تصویر، میتوان از یک ورقه مسی پوشیده شده از نقره که به وسیله بخار ید حساس شده باشد، استفاده کرد.
دوربینهای عکاسی در دسته بندی کلی به دو دسته دوربینهای آنالوگ و دیجیتال تقسیم میشوند.
تکنیک HDR در عکاسی
تکنیک «اچ. دی. آر» شیوهای نو در عکاسی است که برای طبیعیتر کردن سوژه عکاسی و نزدیکتر کردن عکس به آن چیزی که چشم انسان میبیند، ابداع شدهاست. در تکنیک اچ. دی. آر که مخفف High Dynamic Range است، عکاس میتواند با کمک نرمافزارهای ویژهای، با ترکیب چند عکس با نوردهیهای متفاوت، در نهایت به یک عکس با دامنه بالایی از نوردهی دست پیدا کند که محدودیتهای نوری عکسهای قبلی را نداشته و در واقع، ویژگیهای نوری تمام آنها را در خود جمع کرده باشد. برای ساختن عکسهای اچ دی آر، نرم افزارهای متعددی در دسترس هستند که از مهم ترین آنها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
- Photomatix
- Easy HDR
-------------------------------
الیاس یاری